معلّم

«  شب یلدا خوش بگذره »

محفل آریایی تان طلایی

دل هایتان دریایی

شادی هایتان یلدایی

مبارک باد این شب اهورایی

شهرآشوب 

یکی از انواع نادر شعر فارسی است که به نام های دیگر ؛ شهرانگیز ، عالم آشوب ،دهرآشوب ، جهان آشوب و فلک آشوب نیز خوانده شده است .

ترکیب شهر آشوب که صفت فاعلی مرخم است به معنی ؛ آشوبنده ی شهر ( شهر آشوبنده)  یا کسی است که شهر به آشوب می کشد و در حسن و جمال ، فتنه ی شهر است و از حسن و فساد خود نظم شهر را بر هم می زند ، طبیعی است که نخست شاعران این ترکیب وصفی را برای وصف معشوق و بیان جمال و جلوه ی وی به کار برده اند و رفته رفته به صورت صفتی جانشین اسم برای معشوق مستعمل شده است و بعدها یکی از معانی شعری به این عنوان ، نام گرفته است .

در اصطلاح ادبی شهرآشوب به شعری گفته می شود که ؛

اولا : شاعر در آن اکثر مردم و اهل شهری را مدح یا ذم و نکوهش کند .

دوم :  این که  شاعر در آن توصیف پیشه وران یک شهر و تعریف حرفه و صنعت ایشان پرداخته است ، ولو این که عنوان دیگری داشته باشد.

چند باری چند نفر از دوستان و دانش آموزان عزیز که به من لطف دارند و به وبلاگ  کمال ادب سر می زنند

و نظرات ارزشمند خود را ارائه می دهند ، تقاضا داشتند که درباره ی مدرسه و کلاس درس  مطالبی

بنویسم . ودر این پست قصد دارم شمه ای از مدرسه و کلاس هایم و نحوه ی رفتارم بنویسم . ...

هم چنان می گفت و می گفت و قدم می زد  : نهاد جمله مرد نقال

آه ! ( از اصوات )

دیگر اکنون آن عماد تکیه و امیّد ایران شهر عماد = تکیه گاه ، ستون،ایران شهر ترکیب اضافی مقلوب :

شهر ایران

شیرمرد عرصه ناوردهای هول،: جنگ های ترسناک

پور زال زر ، جهان پهلو ! پسر زال بور و سفید مو ، پهلوان جهان 

آن خداوند وسوار رخش بی مانند ، خداوند = صاحب  

آن که هر گز  - چون کلید گنج مروارید –  گنج مروارید استعاره از لبخند

گم نمی شد از لبش لبخند ؛