سلام

امروز اولین جلسه ی امتحانات نهایی  دانش آموزان پیش دانشگاهی برگزار شد و من هم خیر سرم به عنوان ناظر تو این جلسه حضور داشتم که به اندازه ی 11-12 روز مراقبت بهم سخت گذشت .

قضیه از این قرار بود که پاسخ نامه ی درس دین و زندگی از نظر شماره گذاری اشتباه شده بود و از اون جایی که همیشه این دانش اموزان هستند که در نهایت باید چوب اشتباهات رو بخورند ، پس از پخش سوالات یکی یکی دست ها بالا رفت و سوال ها مطرح شد که قسمت «ب» یه شماره کم د اره و قسمت «ج» یکی اضافه داره و...

و اولین جیغ و داد مدیر  حوزه دراومد که چرا این قدر سوال می کنید ، بلافاصله با امتحانات منطقه تماس گرفتیم و گفتند : جواب هر سوال رو جلوش بنویسید . دو دقیقه ی بعد تماس گرفتند که نه ، تو پاسخ نامه جواب ها رو درست کنید و بلبشویی شد که نگو ، همه برگه هاشون رو دست گرفته بودند و یکی یکی می پرسیدند خانم این درسته ، خانم این جا رو چی بنویسیم و ....

استرسی که به دانش آموزان و ما مسئولین حوزه وارد شد قابل وصف نیست ، برگه ها همه خط خطی شده و دانش آموزان سردرگم و نگران که درست نوشته اند یا نه ؟

اگر چنین اشتباهی  از طرف یکی از دبیران در سطح منطقه رخ بده باید جواب گوی تک تک کارمندان اداره باشه  و آبرویی براش نمی گذارند ولی تو امتحانات نهایی  ( امتحاناتی که باید با نهایت دقت و در کمال استاندارد بودن سوالات ) با اون همه کبکبه و دبدبه باید شاهد چنین اشتباهاتی باشند . *  در صورتی که با نوشتن و ارسال یک اصلاحیه به حوزه ی تصحیح مشکل رفع می شد و این همه  استرس و نگرانی بین بچه ها به وجود نمی آمد . 

* امتحاناتی که این قدر برای سلامت برگزاری آن  هزینه می کنند و تعیین کننده ی آینده ی دانش آموز است باید بعد از طرح سوال تا مرحله ی اجرا بارها و بارها مورد بررسی قرار گرفته و اشکالات احتمالی ان رفع شود . و این ها همه و همه نشان از بی مسئولیتی بعضی از همکاران عزیز ؟! می باشد.

 *  به قول همکار عزیز آقای پولادی ، ما خودمون برای طراحی سوالات میان ترم و پایانی برای هر امتحان یک هفته وقت می گذاریم تا نکنه خدای ناکرده مشکلی پیش بیاد و یه نکته ی مبهم دانش اموز رو به بلاتکلیفی بکشونه .

واقعا دلم برای دانش آموزان پیش دانشگاهی امسال می سوزه ، اون از وضعیت درسی شون که تا نیمه ی سال مشخص نبود که جزء کدوم نظام هستند ، چهارم هستند یا پیش ؟ و اون هم از وضع امتحانات و سالی واحدی شدن که بر خلاف سال های پیش کتاب ها رو باید  کامل بخونند و امتحان بدهند ،  در صورتی که سال های گذشته اون قسمت از کتاب رو که ترم قبل امتحان می دادند ، کنار گذاشته می شد  و نیمه ی دوم کتاب امتحان گرفته می شد. 

تنها همین نیست ، سال گدشته هم برای درس های عربی و زیست شناسی سوم تو حوزه ی تصحیح 2 ال 3 بار اصلاحیه فرستاده شد ، و برگه ها سه باره و چهار باره تصحیح شد چون سوالات اشتباه بود و باید بارم ها تغییر می کرد .

خدا آخر و عاقبت همه ی ما رو ختم به خیر کنه .

 هرهفته  پنج شنبه شب ها  برنامه ی خوب «  بچه های دیروز »  رو دنبال می کنم و گاهی با خواهر و برادر ها  درباره ی برنامه ها و کارتون هایی که با هم می دیدیم ساعت ها صحبت می کنیم .

امشب با دیدن کارتون  « خانواده ی دی  »  در برنامه ی خاطره انگیز « بچه های دیروز » برگشتم به سال های نه چندان دور !  چه روزهایی رو که منتظر بودیم تا برنامه ی کودک با اون اهنگ خاطره انگیزش شروع بشه و با کلی ذوق پای تلویزیون سیاه  و سفید می نشستیم و ...

موضوع این قسمت  « خانواده ی دی  » ایثار و کمک به بیچارگان بود ، کاری که این روزها بیشتر جنبه ی خودنمایی و مصلحت طلبی  داره تا برای رضای خدا ! 

پسر بزرگ خانواده با پس اندازهای خود قصد خرید ساعتی برای خود داشت و با دیدن وضع و روزگار مرد هیزم شکن اندوخته ی خود را به او داد ولی از ترس دعوای خانواده موضوع رو به اون ها نگفت و ...

وقتی با دقت به فیلم ها و کارتون اون روزها نگاه کنیم با وجود غصه دار بودن قهرمانان داستان ( که اکثر اون ها بی مادر بودن یا دنبال مادرشون می گشتند و یا مادرشون رو از دست می دادند ؛ از جمله : هاج پسر شجاع ، سندباد ، زنبورعسل ، بنر ، بچه های مدرسه ی والت ، محله ی بهداشت  )  همیشه یه شادی تو زمینه ی داستان بود که غصه رو از  دل هامون بیرون می کرد .   

یه روزی تو وبلاگم نوشتم : « نسل ما نسل سوخته بود » و بعد اشاره به دوران مدرسه و جنگ و شهید و ... کردم ولی یکی از بچه های نسل امروز یه جواب قشنگ و منطقی برام نوشت و از اون روز  به بعد دلم برای بچه های امروز می سوزه .

بچه هایی که کارتون هاش همه تخیلی و خشونت باره ، بچه هایی که اجازه بیرون رفتن از خونه رو ندارند و دوستانشان محدود می شه به پسر، دخترهای دایی و خاله و عمو و عمه . بچه هایی که حتی فرصت داشتن یه خواهر یا برادر کوچک تر یا بزرگتر رو ندارند و محکومند که در تنهایی خودشون رو با برنامه  های خشونت بار و بدون هیچ پیامی ، یا بازی های کامپیوتری که علی رغم پرورش استعدادها اون ها رو به خشونت و کشت و کشتار بی تفاوت می کنه سرگرم کنند .... 

نمیرم از این پس که من زنده ام / که تخم سخن را پراکنده ام

سالروز گرامی داشت حکیم و شاعر توانای ایران زمین ابوالقاسم فردوسی را گرامی می داریم .

فردوسی اش تخم افشاند و نظامیش آب  داد

سعدی اش خرمن کشید و حافظش برباد داد . 

شاه نامه :

دیروز این پیامک رو از طرف دوستی دریافت کردم و برای یافتن نام گوینده یا نویسنده ی آن از اینترنت یاری گرفتم ، در ادامه ی جست و جو به  نوشته ای از محمدرضا شجاعی  درباره ی  این  پیامک رسیدم ؛ دیدم بد نیست اون رو این جا بیارم تا هم دوستانی که پیامک رو دریافت کردند با نویسنده ی این متن آشنا شوند و هم از نوشته ی زیبای آقای شجاعی بهره ببرند.

که به راستی بسیار خوب و شیوا به پاسخ گویی پرداخته اند :

من، زنم و به همان اندازه از هوا سهم می برم که ریه های تو!

 دردآورست که من آزاد نباشم تا تو به گناه نیوفتی. 

قوس های بدنم بیشتر از افکارم به چشمهایت می آیند.

تأسف بار است که بایستی لباس­هایم را به میزان ایمانت تنظیم کنم .

 « سیمین دانشور »

من، زنم و به همان اندازه از هوا سهم می برم که ریه های تو! دردآورست که من آزاد نباشم تا تو به گناه نیوفتی. قوس های بدنم بیشتر از افکارم به چشمهایت می آیند. تأسف بار است که بایستی لباس­هایم را به میزان ایمانت تنظیم کنم. سیمین دانشور۱

 تا ساعت 2 فکرم را درگیر کرد این پیامک.
مانده بودم... در مانده بودم.
بالاخره فکرم را جمع کردم و جوابش را نوشتم:
 - من زنم و به همان اندازه از هوا سهم می برم که ریه های تو!
بله. ولی سؤال:
شریک کدام قسمت معامله­ای؛ بانو؟
دنبال سهم اکسیژن ت از هوا هستی، یا آلودگی آن؟!
می شود پرسید در انجمن محیط زیست شما، برای فرار از آلودگی، چه ماسکی را توصیه می کنند؟
من، مردانه اش را می خواهم، لطفاً.
 - دردآورست که من آزاد نباشم تا تو به گناه نیوفتی. قوس های بدنم بیشتر از افکارم به چشمهایت می آیند.
گاهی انسان، زیر دوش حمام هم (آنجا که هیچ «تن»پوشی نیست) احساس آزادی نمی­کند.
دردآور است مواجهه با قوس هایی که نماد آزادی باشند...
دلم برای آزادی می سوزد...

می خواهم شما را به میهمانی نگاه عریانم دعوت کنم؛ بانو.
امشب، کافه نادری، سر میزی که همیشه با جلال قرار می گذاشتید.
می توانید قوس هایتان را هم بیاورید، من ناراحت نمی شوم.
می خواهم کمی بیشتر راجع به افکارتان گفتگو کنیم...
: وصیت فاطمه...
واقعاً فاطمه، آزاد بود...؟
 - تأسف بار است که بایستی لباس­هایم را به میزان ایمانت تنظیم کنم.
لباسهایت را به خاطر من، با ایمان من، تنظیم نکن؛ بانو.
لباسهایت را، به خاطر خودت، با بی ایمانی من، تنطیم کن...
اصلاً بهتر از این:
لباسهایت را، به خاطر انسان، با ایمان خودت، تنظیم کن...
جلال مثل تو نبود؛ بانو.
انسان پیچیده است. مرد و زنش، دو دنیا دارند.
آزادی و عدالت، تساوی نیست، تناسب است.
تناسب با دنیای زن و تناسب با دنیای مرد؛ نه تساوی دنیای زن و مرد...
 کاش هنوز بودی...
می دیدمت از نزدیک
و بیشتر گفتگو می کردیم با هم

سیمین « بانوی ادبیات ایران»
 

روز میلاد یاس بوستان نبوت ، فاطمه ی زهرا (س) و روز مادر بر همه ی زنان و مادران ایران زمین تهنیت باد .

هرجا که رویید از زمین یک لاله ی عشق / هر دل که از مهر و وفا شد واله ی عشق

در کهکشان عشق اگر نوری درخشید / گرد رخ ماه صفا شد هاله ی عشق

آن عشق ، عشق پاک مادر بود ، مادر / وان لاله ها از خاک مادر بود ، مادر

مصطفی بادکوبه ای هزاوه ای 

شکر ایزد فناوری داریم

سلام

امروز به پیشنهاد همکاری برای دور نماندن از قافله ی تمدن و اصحاب  تحقیق و پژوهش ،  قصد نوشتن مقاله ای برای شرکت در همایش فن آوری اطلاعات و ارتباطات کردیم و برای جمع بندی اطلاعات به شبکه ی بزرگ اینترنت متوسل شدیم ، از قضا اولین پستی که به تورمان خورد همین شعر از جناب آقای سعید بیابانکی شاعر معاصر افتاد که در کمال ذوق و زیبایی شکر ایزد متعال رو به جای آورده اند ؛ چرا که شاعر می گوید : شکر نعمت نعمتت افزون کند . 

پس ما هم به نیت این که فناوری مان افزون گردد همراه با این شاعر عزیز ، سپاس گزاری می کنیم :

شکر ایزد فن آوری داریم
صنعت ذره پروری داریم

از کرامات تیم ملی مان
افتخارات کشوری داریم

با " نود" حال می کنیم فقط
بس که ایراد داوری داریم

وزنه برداری است ورزش ما
چون فقط نان بربری داریم

می توانیم صادرات کنیم
بس که جو ک های آذری داریم

برف و باران نیامده به درک
ما که باران کوثری داریم !

گشت ارشاد اگر افاقه نکرد
صد و ده تا کلانتری داریم

خواهران از چه زود می رنجید
ما که قصد برادری داریم

ما برای ثبات اصل حجاب
خط تولید روسری داریم

چاقی اصلا اهمیت دارد
ما که ژل های لاغری داریم؟

ما در ایام سال هفده بار
آزمون سراسری داریم

این طرف روزنامه های زیاد
آن طرف دادگستری داریم

جای شعر درست و درمان هم
تا بخواهی دری وری داریم !

چند تا شعبه بانک و دانشگاه
بین مریخ و مشتری داریم

به حقوق بشر نیازی هست
ما که اصل برابری داریم ؟

حرف هامان طلاست سی سال است
قصد احداث زرگری داریم

اجنبی هیچکاک اگر دارد
ما جواد شمقدری داریم

خنده اصلا به ما نیامده است
بس که مداح و منبری داریم

تا بدانند با بهانه ی طنز
از همه قصد دلبری داریم

هم کمال تشکر از دولت
هم وزیر ترابری داریم !

منیع وبلاگ آقای سعید بیابانکی

http://www.sangcheeen.blogfa.com